‘We vullen elkaar aan’

Daphne herinnert zich een moment dat ze nooit vergeet. “We kregen een meisje van 6 jaar dat een ingreep moest ondergaan. Ze was erg gespannen. Eenmaal op de OK raakte ze helemaal van slag toen ze alle apparatuur zag en al die mensen in blauwe pakken. We probeerden haar zoveel mogelijk op haar gemak te stellen. Uiteindelijk zijn we met het hele anesthesieteam gaan zingen. Dat hielp, daar werd ze rustig van.”

Kwetsbare momenten

“Het is veel meer dan de patiënt onder narcose brengen. We zijn er op iemands meest kwetsbare momenten. Voor ons is de operatiekamer onze dagelijkse werkomgeving, maar voor de patiënt is het meestal een heel nieuwe en spannende situatie. Als iemand naar de operatiekamer wordt gebracht, is dat vaak een spannend moment. Juist op zo’n kwetsbaar moment kunnen kleine dingen veel betekenen. Even rustig uitleggen wat we gaan doen, een hand op een schouder, oogcontact maken of simpelweg vragen: hoe gaat het met u?”

Het is veel meer dan de patiënt onder narcose brengen.

Rosalie herkent dat. “Mijn aanpak is rustig contact maken, goed luisteren en uitleggen wat er gaat gebeuren. Zo probeer ik iemand op z’n gemak te stellen. Het verschil zit soms in kleine dingen. Een paar geruststellende woorden en even persoonlijke aandacht kan al genoeg zijn. In korte tijd kun je vertrouwen opbouwen met je patiënt, ook al zie je die maar even. Als ik merk dat iemand zich wat meer kan ontspannen vlak voordat de anesthesie wordt gestart, ja, dat zijn momenten die me bijblijven.”

Vertrouwen op elkaar

Die samenwerking vraagt ook om vertrouwen, vertelt Rosalie. “Op de operatiekamer van een academisch ziekenhuis heb je te maken met complexe patiëntenzorg en veel verschillende collega’s van vrijwel alle specialismen. Dan komt het aan op goede communicatie en samenwerking. Je kunt op elkaars expertise vertrouwen en daardoor loopt alles zo goed en zo efficiënt mogelijk.”

Iedereen in het team heeft zijn of haar eigen rol, maar je hebt elkaar echt nodig

Daphne vult aan. “Iedereen in het team heeft zijn of haar eigen rol, maar je hebt elkaar echt nodig. We werken nauw samen. Je moet snel kunnen schakelen, goed communiceren en tegelijkertijd rustig en gefocust blijven.”

“De situatie kan ineens veranderen, daarom moet je altijd vooruitdenken en voortdurend alert blijven. Iedereen van het OK-team heeft daarin een eigen rol. Juist op die momenten merk je hoeveel waarde een goed op elkaar ingespeeld team heeft.”

En dat geldt ook voor elkaar. “Je staat er als team voor de patiënt, maar ook voor elkaar. Soms is dan een blik of een klein gebaar al genoeg om te weten dat een collega wat extra ondersteuning kan gebruiken.”

Elkaar aanvullen

“Je maakt met elkaar op de OK veel verschillende situaties mee. Kennis delen gebeurt bij ons de hele dag door. We leren veel van elkaar tijdens het werk door vragen te stellen, mee te kijken en ervaringen met elkaar te bespreken. Iedereen heeft weer andere aandachtsgebieden, waardoor je elkaar kunt aanvullen.”

Voor Daphne is dat de kern. “Want we werken als één team, allemaal met hetzelfde doel: de beste zorg voor onze patiënt.”

We willen als team de beste zorg leveren aan onze patiënten

Rosalie sluit zich daarbij aan. “In dat team zetten we allemaal, ieder met onze eigen expertise, ons beste beentje voor om de beste zorg te leveren aan onze patiënten. Je staat er nooit alleen voor.”

“De verantwoordelijkheid draag je samen. En hoewel die verantwoordelijkheid groot is en het werk serieus, kunnen we ook met elkaar lachen.”