Verpleegkunde is 100 procent teamwerk

Nicole kijkt terug op die tijd. “Ik heb veel en intensief met Dustin samengewerkt. Hij kwam bij ons werken toen hij net zijn diploma had. Hier, op het Neurocentrum, heeft hij zich verder ontwikkeld. Hoe bijzonder is dan het om hem nu op de IC te zien, waar hij het zo goed doet! Ik neem heel vaak patiënten van hem over, die dan bij ons op de afdeling komen.”

Dustin herinnert zich zijn beginperiode. “Ik begon als student op het Neurocentrum. Na mijn stage ben ik er blijven werken als ondersteuner en later als verpleegkundige. De complexiteit van de patiënten, het gezellige team en het academische aspect trokken mij erg aan. Ik werk inmiddels op de intensive care, maar toen was ik nog een onervaren verpleegkundige. Voor mij en voor veel van mijn collega’s met dezelfde korte ervaring was Nicole een soort moederfiguur van de afdeling.”

Dat verloopt soms echt als een pitstop bij de Formule1, het is een geoliede machine

Geoliede machine

“Op de IC leveren we hoogcomplexe zorg voor heel zieke patiënten. Het komt regelmatig voor dat je in een soort ruimteschip-cockpit aan IC-apparatuur staat te werken. Alles om alle orgaansystemen optimaal te ondersteunen en te stabiliseren om het lichaam tijd te geven zich te herstellen. Bij acute opnames staan we als team klaar om een patiënt zo snel mogelijk op te nemen op de IC. Dat verloopt soms echt als een pitstop bij de Formule 1, het is een geoliede machine. Als de patiënt dan even later stabiliseert en de rust terugkeert, kan ik echt met trots terugkijken: ‘wow, we did it’.”

Vertrouwen en openheid

Alles draait om samenwerking, bevestigt Nicole: “Verpleegkunde is 100 procent teamwerk. Je hebt zoveel onverwachte situaties, geen enkele patiënt is hetzelfde, het is hollen of stilstaan met elkaar. Dat betekent dat we veel moeten overleggen. En dit is een academisch ziekenhuis, dan zie je de zwaardere casussen. We maken soms heftige dingen mee. Dan heb je een goed team nodig, met vertrouwen en openheid, om dingen samen te verwerken. Alleen ben je maar alleen.”

Alles draait om samenwerking

Dat beaamt Dustin: “Binnen de intensive care zie je bijna dagelijks patiënten en hun familie op heel moeilijke momenten. Als die emotie te dichtbij komt, is er veel ruimte om er met collega’s over te praten. Dat gebeurt regelmatig.”

Na de dienst

Het blijft niet bij de afdeling, weet Nicole. “We gaan regelmatig na de dienst wat drinken met z’n allen, of we gaan het park in met mooi weer. Ook toen Dustin hier was, gingen we veel uit met z’n allen. Er zijn verschillende clubjes binnen het team, die allemaal leuke dingen met elkaar doen. Ook dat maakt een team tot een goed team.”

Dustin sluit af. “De IC voelt soms als een ziekenhuis binnen het ziekenhuis. Het is de meest complexe afdeling van het ziekenhuis en er gebeuren indrukwekkende dingen. De samenwerking binnen de IC is heel groot, de patiënten ontvangen intensieve zorg die je vaak niet alleen kunt uitvoeren. Van schoonmaker tot intensivist, we hebben elkaar nodig om de patiëntenzorg optimaal te laten verlopen. Je bent echt op elkaar aangewezen.”