Laura werkt als verpleegkundig specialist met jonge patiënten, die zij helpt om zo comfortabel mogelijk aan hun behandeling te starten. Het liefst zonder trauma, prikangst of andere enge herinneringen aan hun medische ingreep.

In haar rol als verpleegkundig specialist is het een belangrijke taak om het jonge patiënten zo comfortabel mogelijk te maken. “En dat is een grote uitdaging, want kinderen moeten bij ons ingrepen ondergaan waarbij vaak veel stress komt kijken. Afhankelijk van het coping mechanisme van een kind en hoeveel hij/zij al heeft meegemaakt, kunnen ze die stress goed of niet goed hanteren. Het is onze taak om de angst en pijn bij de kinderen te verminderen.”

“Op het moment dat kinderen ondanks begeleiding eigenlijk niet comfortabel genoeg zijn om een ingreep te kunnen doorstaan, dan kom ik of mijn collega om de hoek kijken om met medicatie een kind wat meer comfort te bieden. Dat noemen we sedatie. En ja: dat is natuurlijk per kind verschillend, elke situatie is weer anders en elk kind verdient een eigen aanpak.”

Schot in de roos

Tot een aantal jaar geleden waren er nog geen eenduidige afspraken over het toedienen van de lichte vormen van sedatie, maar daar is verandering in gekomen. “Vroeger werden kinderen nog weleens in de houdgreep genomen als het op sedatie aankwam. Gelukkig is er inmiddels steeds meer aandacht voor betere alternatieven. Bloedafname, een infuus of sedatie toedienen hoeven niet altijd ellende en stress op te leveren; het kan ook gewoon op een normale manier. We hebben geregeld ouders gezien die tranen van blijdschap hadden omdat een bloedafname rustig verliep. Daar doe je het voor.”

Maatwerk

Laura was als verpleegkundige betrokken bij de opzet van de speciale Sedatie Unit. “Op de kinder-IC werden diepe sedaties gegeven door de sedatie praktijkspecialisten en de lichte sedaties gaven mijn collega en ik op de dagbehandeling en op de afdelingen. Dat is qua logistiek vaak best lastig. Het is foutgevoeliger, omdat je elke keer op een andere kamer werkt. Kinderen konden soms makkelijker, of eigenlijk al eerder, van die diepe sedatie af en sommigen moesten juist ‘opgeplust’ worden. Wij merkten dat de samenwerking tussen diepe en lichte sedatie absoluut beter kon. Als er nou één unit was, konden wij veel betere continuïteit bieden. Met dat idee is de Sedatie Unit ontstaan.”

Overbodig

Eigenlijk is het Laura's doel om zichzelf overbodig te maken: “Ik wil een kind op een dusdanige manier benaderen en behandelen dat het vertrouwen in je heeft en blijft houden, zodat sedatie niet nodig is. Dat zou ideaal zijn. Nu weet ik ook dat er altijd een doelgroep zal zijn bij wie dat niet gaat lukken. Voor hen moeten we een zo goed mogelijke oplossing vinden. Maar er is een hele grote doelgroep die wij nu bijvoorbeeld prikangst bezorgen terwijl dat voorkomen had kunnen worden. Die groep wil ik eigenlijk over een paar jaar helemaal niet meer zien. Dat is mijn missie.”

“Het aantal kinderen met prikangst willen wij de komende jaren verkleinen”