Dat ze iets maatschappelijks wilde doen, wist Tessa altijd al. Haar eerste studiekeuze bracht haar echter niet wat ze ervan hoopte. Ze switchte naar de hbo-v en dat bleek een uitstekende zet. Tijdens een stage in het Emma Kinderziekenhuis van Amsterdam UMC wist ze al snel dat ze had gevonden wat ze zocht.

“In mijn derde studiejaar deed ik de minor ‘Kind’ en liep ik stage op een kinderafdeling. Toen wist ik: dit is het gewoon helemaal voor mij! Ik had daar zo’n leuke tijd dat ik na mijn hbo-v meteen de kinderaantekening wilde halen. Verpleegkunde past gewoon supergoed bij mij. Het is heel leuk om met dit team te werken en ik geniet van de interactie met de patiënten.”

Communicatie

Werken met alleen maar jonge patiënten is natuurlijk heel wat anders dan werken met volwassenen. “Op de kinderafdeling heb je niet alleen te maken met je patiënt, maar ook vooral met de ouders. Die spelen een grote rol en mogen er, logischerwijs, altijd bij zijn. Dus in je benaderingswijze en communicatiestijl laveer je steeds tussen het kind en de volwassenen. Dat is zowel leuk als uitdagend. Het is voor ouders immers vreselijk als hun kind in het ziekenhuis ligt, maar soms moet je grenzen stellen. Bijvoorbeeld als een ouder blijft herhalen ‘oh schatje heb je zo’n pijn?’, terwijl wij als verpleegkundigen juist moeten doorpakken. Wij snappen de ouders maar al te goed en het is dan zaak om extreem nauwkeurig te communiceren. Oudere kinderen geven zelf soms een grens aan, en zeggen bijvoorbeeld ‘nou mam en pap, ga nu maar even, het is goed zo!’ Dat helpt ons ook weer in ons werk.”

Innovaties

Sinds februari ziet haar werkweek er iets anders uit dan voorheen. “Naast mijn normale diensten zit ik nu ook een dag per week op kantoor, als senior innovatie en onderzoek. Daar draai ik supervisiediensten en houd ik bij of er innovaties of onderzoeken zijn die interessant kunnen zijn voor het Emma. Deze deelfunctie bestaat nog maar kort, en is in het leven geroepen omdat we altijd alert willen blijven op mogelijkheden om de zorg te verbeteren.” Een voorbeeld van zo’n verbetering is de loopvisite, vertelt ze. “Tot voor kort bespraken we elke patiënt met de ouders, de behandelend arts en verpleegkundige in de overdrachtsruimte. Dat willen we voortaan liever op de kamer doen, zodat de arts en de supervisor ook de patiënt kunnen zien. En zo kijken we met elkaar steeds waar we iets ten goede kunnen veranderen.”

Leren, leren, leren

‘Samen Beter Worden’ is een streven van het Emma Kinderziekenhuis en Tessa ziet hoe dat dagelijks in praktijk wordt gebracht. “De drie afdelingen van het EKZ werken steeds nauwer samen. We kijken goed hoe we elkaar kunnen ondersteunen: ligt er een patiënt bij een andere afdeling die misschien beter naar ons toe kan? Lukt het met onze bedbezetting? Moeten we een collega tijdelijk ‘uitlenen’? Daar worden we steeds beter in”. Zelf leert ze ook nog elke dag bij. “Over een nieuw specialisme, een bepaald ziektebeeld of een sociale casus. Dat blijft inspireren!”

Interesse om net als mij kinderverpleegkundige te worden? Lees snel meer en bekijk onze vacatures.